Kayıp Şehir ve Ben...
Suskun bir gün bugün, Sabah kuşlar bile mutsuz Hafif bir yağmur damlıyor üzerine Ve güneş bugün saklanıyor Ben saklanmıyorum tek Nereye gitsem buluyorlar beni Yağmurdan bile korkuyorum Bedenim yorulmuş, tutsak...
İçim-de Bir Boş-luk Var... Neyle Doldur-sam
Hani diyorsun ya hayat güzelama soğuk ve yağmurluYa içinde esen fırtınalar?sadece soğuk ve yağmur dışarda mı varkalbin soğuksa, göz yaşların aksadışarda olanlardan farkın ne olurdubirde...
KEPELEK ÖMRÜ-M
Hayat mıydı bizi böyle benci yapan? Yoksa hayat mı bencildi hep kendini düşünüp bize acımasız davranan.Düşünüyorum da ne çok şeyi kaybetmişiz. Sevgiyi,kardeşliği,paylaşımı,dostluğuVe nice bunlar gibi duyguyu,avucumuzdan...
ÇALDIM...ÇALDIM... ÇALDIM...
Çoçukken her akşam yatmadan önce Tanrı'ya bana bir "bass gitar" vermesi için dua ederdim. Bir gün Tanrı'nın çalışma tarzının bu olmadığını anladım. Ertesi gün gittim...
Bana huzur veren bedenimin parçaları....
Kanatlar... Kaybolan kanatlar. Bana huzur veren bedenimin parçaları.Sürüngen bedenim ve ben. Uzun bir yolun ilk durağında hayata pes ediyor. Susuyorum her zaman ki gibi. Yoldan...
Bir kelebeğin kanat çırpışındadır hayat…
Üzerine yosun kokusu sinmiş mor şehrin sokaklarında hayat var bugün. Güneş bir başka doğdu şehrin üstüne sanki. Çiçeklerin kokusu bir başka gibi, bulutlar daha beyaz...